CO TO JEST “FRYWOLITKA”?

Frywolitka jest koronką.
Misterną, subtelną i szlachetną koronką.
A jednocześnie, pomimo swej delikatności w wyglądzie, jest wyjątkowo mocna i trwała.
Ot taka jej przewrotna natura.

 

SKĄD TA DZIWNA NAZWA?

 

Polska nazwa koronki wyplatanej za pomocą czółenka przywędrowała do nas z języka francuskiego: „la frivolité”, które oznacza też drobnostkę, lekkomyślność, frywolność.
Głębsza etymologia wskazuje na język łaciński i „frivolus”.

Nazwy koronki frywolitkowej w językach krajów, w których koronka frywolitkowa jest dość popularna:
– angielski: „tatting”,
– francuski: “frivolité”,
– włoski: „chiacchierino”,
– niemiecki: „Occhi” lub „Schiffchenspitze”,
– duński: „orkis”,
– norweski: „nupereller”,
– czeski: “frivolitky”‘,
– węgierski: “hajócsipke“,
– ukraiński: “фріволіте”‘,
– rosyjski: „плетеное кружево” lub „фриволите”,
– fiński: „sukkulapitsi”,
– turecki: „makouk”,
– koreański: “태팅레이스”,
– japoński:タティングレース“.

ozdoba frywolitkowa 2

 

INNE NAZWY FRYWOLITKI

 

W Polsce pracę wyplataną czółenkiem nazywa się też koronką czółenkową – w odróżnieniu od frywolitki igłowej lub szydełkowej, które to powstają przy zastosowaniu innych narzędzi niż czółenko.

Można też spotkać się z nawą: “koronka dworska“. Zapewne nazwa ta wywodzi się stąd, że frywolitki były wyplatane głównie na dworach królewskich i szlacheckich, a nie pod strzechami, gdzie brakowało nie tylko umiejętności, ale przede wszystkim nici wystarczająco wysokiej jakości.